CV spawacza — wzór z metodami MAG, MIG, TIG i uprawnieniami
Ten tekst jest częścią przewodnika Przykłady CV po polsku — 3 wzory z omówieniem (2026).
CV spawacza to techniczna specyfikacja kwalifikacji: uprawnienia, metody spawania, materiały, grubości i pozycje są w nim ważniejsze niż opis obowiązków. Brygadzista albo kierownik produkcji sprawdza, jakimi metodami spawasz, w jakich materiałach pracujesz i czy Twoje świadectwa są aktualne. Jeśli tych danych nie ma w górnej połowie pierwszej strony, dokument ląduje na końcu stosu. Poniżej znajdziesz układ sekcji, oznaczenia do skopiowania i gotowe punkty doświadczenia.
Jak zacząć CV spawacza, żeby od razu było wiadomo, co potrafisz
Zacznij od nagłówka, w którym obok stanowiska stoją metody i ich numery, na przykład „Spawacz MAG/TIG (135, 141)”, a pod nim daj trzy–czterozdaniowe podsumowanie z liczbą lat, materiałami i typem konstrukcji. Samo słowo „Spawacz” nie wystarczy — metody to pierwsza rzecz, której szuka osoba rekrutująca pod konkretne zlecenie. Jeżeli dopiero układasz całość dokumentu, zacznij od struktury opisanej w przykładach CV po polsku, a układ sekcji dobierz według wzoru CV do wypełnienia.
„Spawacz MAG/TIG (135, 141) z 8-letnim stażem w konstrukcjach stalowych i instalacjach ze stali nierdzewnej. Uprawnienia wg PN-EN ISO 9606-1 w pozycjach PA–PF oraz H-L045, blachy 3–20 mm i rury DN25–DN200. Pracuję według WPS i dokumentacji technicznej, spoiny odbierane badaniami VT i RT. Dyspozycyjny do pracy w delegacji i w systemie dwuzmianowym.”
Metody spawania w CV — MAG, MIG, TIG i numery wg PN-EN ISO 4063
Każdą metodę wpisz w CV podwójnie — skrótem i numerem wg PN-EN ISO 4063, czyli MAG jako 135, MIG jako 131, TIG jako 141, a elektrodę otuloną jako 111. Ogłoszenia i systemy rekrutacyjne posługują się zamiennie obiema formami zapisu, więc dokument z jedną z nich wypada z części wyników. Poniżej najczęściej spotykane oznaczenia.
| Numer | Nazwa | Typowe zastosowanie |
|---|---|---|
| 111 | MMA, elektroda otulona | montaż na budowie, remonty, prace w terenie |
| 114 | drut proszkowy samoosłonowy | konstrukcje na zewnątrz, przy wietrze |
| 121 | łuk kryty (SAW) | długie spoiny na blachach grubych, automat |
| 131 | MIG | aluminium, stopy miedzi |
| 135 | MAG | stale niestopowe i niskostopowe, konstrukcje |
| 136 | drut proszkowy w osłonie gazu | grubsze konstrukcje, wysoka wydajność |
| 141 | TIG | stal nierdzewna, cienkie blachy, granie rur |
| 311 | gazowe acetylenowo-tlenowe | cienkie blachy, instalacje, prace naprawcze |
Nie wpisuj metod, których dotknąłeś raz na kursie. Zaznacz wprost, w których masz aktualne uprawnienia, a w których jedynie doświadczenie warsztatowe — rozbieżność wyjdzie na próbie spawalniczej.
Uprawnienia i książeczka spawacza — co dokładnie przepisać do CV
Z każdego świadectwa przepisz do CV komplet danych: normę, jednostkę certyfikującą, metodę, grupę materiałową, rodzaj spoiny (BW doczołowa, FW pachwinowa), zakres grubości i średnic, pozycje oraz datę ważności. Książeczka spawacza to zbiór świadectw egzaminu kwalifikacyjnego, z których każde obejmuje jedną metodę i ściśle określony zakres — dlatego sama nazwa „uprawnienia spawalnicze” w CV nic nie mówi. Świadectwo egzaminu kwalifikacyjnego zwykle wymaga okresowego potwierdzania podpisem osoby nadzoru spawalniczego, dlatego sprawdź w swoim dokumencie zarówno datę ważności, jak i termin najbliższego potwierdzenia. Jeżeli któreś uprawnienie właśnie wygasło, napisz to szczerze i dodaj, że jesteś gotów podejść do egzaminu.
W osobnej sekcji „Uprawnienia” wypisz wszystkie wpisy z książeczki spawacza w jednej linii każdy. Dodaj nazwę jednostki, która wydała dokument, bo część zakładów uznaje wyłącznie egzaminy przeprowadzone przez konkretne ośrodki. Aluminium i stopy lekkie mają własną część normy — jeśli masz taki egzamin, zaznacz osobno PN-EN ISO 9606-2 i metodę 131.
Materiały, grubości i pozycje spawania — parametry, które decydują o zaproszeniu
Pracodawca dobiera spawacza do materiału i pozycji, w jakiej trzeba pracować na stanowisku. Wpisz konkrety zamiast ogólnego „stal i nierdzewka”: S235JR, S355J2, stal nierdzewna 304 i 316L, aluminium serii 5000 i 6000, stal kotłowa, stal ocynkowana. Do tego zakres grubości blach w milimetrach i średnice rur w calach albo w DN.
Pozycje zapisz oznaczeniami, których używa dokumentacja: PA podolna, PB naboczna, PC naścienna, PD okapowa, PE pułapowa, PF pionowa z dołu do góry, PG pionowa z góry na dół, a przy rurach H-L045 dla złączy pod kątem 45 stopni. Ta jedna linijka mówi rekruterowi więcej niż całe podsumowanie zawodowe.
Jak opisać doświadczenie: budowa i montaż kontra hala produkcyjna
Doświadczenie z budowy i montażu opisuj przez pozycje wymuszone, pracę w terenie, na wysokości i w rytmie harmonogramu, a doświadczenie z hali — przez powtarzalność, spawanie według WPS i utrzymanie tempa na normie. Te dwa światy wymagają innych dowodów, więc jeden uniwersalny opis obowiązków nie zadziała w obu rekrutacjach. W wersji halowej dołóż czytanie rysunku technicznego z oznaczeniami spoin i obsługę przyrządów montażowych.
Każdy punkt doświadczenia buduj według schematu: co spawałeś, jaką metodą, w jakim materiale i grubości, z jakim rezultatem kontroli. Ten sam sposób opisu sprawdza się w innych zawodach technicznych — zobacz, jak wygląda w CV magazyniera z uprawnieniami UDT, gdzie również punktem wyjścia są dokumenty, a nie deklaracje.
„Spawanie MAG (135) konstrukcji stalowych hal: słupy, kratownice, blachy węzłowe S355, grubości 6–20 mm, pozycje PA–PF. Spawanie TIG (141) rurociągów technologicznych ze stali 316L, DN25–DN150, grań TIG plus wypełnienie MAG. Praca według WPS i dokumentacji izometrycznej, 100% spoin objętych badaniami VT, wybrane złącza RT — bez powtórek w ostatnich dwóch odbiorach. Przygotowanie materiału: cięcie plazmą, ukosowanie, szlifowanie, prostowanie po spawaniu.”
Jeśli masz staż w kilku zakładach z podobnym zakresem, nie kopiuj tych samych czterech punktów. W starszych pozycjach zostaw dwie linijki i skup objętość na ostatnich trzech latach.
Doświadczenie zagraniczne w CV spawacza — co naprawdę się liczy
Praca w Niemczech, Norwegii czy Holandii ma wartość wtedy, gdy pokażesz, przy jakich obiektach pracowałeś i według jakich standardów odbierano spoiny. Wpisz nazwę firmy, kraj, typ obiektu (stocznia, rafineria, konstrukcje offshore, hala przemysłowa) oraz to, czy zdawałeś dodatkowy egzamin u klienta. Dopisz poziom języka technicznego — u wielu pracodawców wystarczy zakres pozwalający zrozumieć instrukcję i odprawę.
Jeżeli aplikujesz do polskiej firmy delegującej pracowników, zaznacz gotowość do wyjazdów i posiadanie ważnego paszportu lub dowodu. Kiedy szykujesz dokument pod obcojęzycznego pracodawcę, oznaczenia metod i norm zostaw w oryginalnym zapisie liczbowym, bo są międzynarodowe, a przetłumacz opisy zadań. Prawo jazdy kategorii C lub C+E również bywa atutem przy pracy montażowej — sposób zapisu kategorii i uprawnień znajdziesz w CV kierowcy, a jeśli realnie jeździsz zestawem, zapis kwalifikacji wstępnej i karty kierowcy pokazuje wzór CV kierowcy C+E.
Umiejętności dodatkowe, które podnoszą wartość CV spawacza
Wartość CV spawacza podnoszą umiejętności, które skracają czas wdrożenia na stanowisku: obsługa półautomatu i inwertera, cięcie plazmą i tlenowe, ukosowanie i szlifowanie krawędzi, czytanie rysunku technicznego z oznaczeniami spoin, praca z suwmiarką i spoinomierzem oraz podstawy kontroli wizualnej. Wypisz je jako listę haseł, bez rozbudowanych zdań.
Dołóż uprawnienia towarzyszące: praca na wysokości powyżej trzech metrów, obsługa wózka widłowego, podesty ruchome, sygnalista, hakowy, aktualne szkolenie BHP i badania lekarskie. Jeżeli wchodzisz do zawodu z zupełnie innej branży, pokaż kurs i egzamin jako oś dokumentu, a wcześniejszą pracę streść tak, jak opisuje to poradnik o przebranżowieniu. Wcześniejsze etaty fizyczne, na przykład przy doręczaniu przesyłek, skróć do dwóch linijek według zasad z wzoru CV kuriera — z takiego okresu rekrutera interesuje głównie dyspozycyjność i rzetelność. Kiedy masz już komplet danych, wystarczy wpisać je w kreator CV i pobrać gotowy plik PDF.
Checklista
Częste pytania
Jakie uprawnienia wpisać w CV spawacza?
Podaj numer i nazwę świadectwa egzaminu kwalifikacyjnego wraz z normą (najczęściej PN-EN ISO 9606-1 dla stali, 9606-2 dla aluminium), jednostką certyfikującą, metodą, materiałem, zakresem grubości i średnic oraz pozycjami spawania. Dopisz datę ważności i informację, czy dokument jest potwierdzany przez nadzór spawalniczy. Jeżeli masz książeczkę spawacza z kilkoma wpisami, wymień je w osobnej sekcji, a nie w doświadczeniu.
Czym różni się MAG od MIG i TIG w CV?
MAG (135) to spawanie drutem elektrodowym w osłonie gazu aktywnego, stosowane głównie do stali niestopowych i niskostopowych. MIG (131) używa gazu obojętnego i służy przede wszystkim do aluminium i miedzi. TIG (141) to spawanie elektrodą wolframową, najczęściej przy stali nierdzewnej, cienkich blachach i graniach rurociągów. W CV wpisz każdą metodę osobno z numerem, bo pracodawca rekrutuje pod konkretne zlecenie.
Co wpisać w CV spawacza bez doświadczenia zawodowego?
Wypisz kurs spawalniczy z liczbą godzin, zdane egzaminy i zakres uzyskanych uprawnień, bo to one są tu walutą. Dodaj praktyki, warsztaty szkolne, prace zlecone i własne konstrukcje, które spawałeś, wraz z materiałem i metodą. Uzupełnij o gotowość do pracy w systemie zmianowym i delegacji oraz o aktualne badania lekarskie i szkolenie BHP.
Czy w CV spawacza trzeba podawać pozycje spawania?
Tak, bo pozycje przesądzają o tym, do jakich zadań możesz zostać dopuszczony. Zapisz je oznaczeniami PA, PB, PC, PD, PE, PF, PG, a przy rurach dodaj H-L045. Spawacz z pozycją PF i H-L045 jest brany pod uwagę przy montażu rurociągów, a osoba z samą PA i PB trafia głównie do prac warsztatowych na stole.